Minimalism

Lifestyle

Videos

Bakken Eten Lifestyle Video's

4 lekkere zoete kersthapjes

Eén van de leukste dingen aan kerst vind ik het samen eten. Nog wel leuker vind ik de voorpret daarbij: ik kan lang bezig zijn om te bedenken wat voor kersthapjes ik zal maken en ik probeer vaak nieuwe recepten. Meestal maak ik het toetje: het zal vast geen verrassing voor je zijn dat ik dat het leukste vind om te doen.

Zelfs nu al ben ik druk aan het bedenken wat ik met kerst zal maken. Ik had al verschillende ideeën en besloot daarvan al een verzameling op mijn blog te zetten. Als jij dus nog iets voor kerst wil maken, maar nog geen idee hebt wat: wellicht heb je iets aan deze vier ideeën!

In deze video laat ik je dus zien hoe je vier verschillende kersthapjes kunt maken. Alle vier zijn ze niet moeilijk om te maken en dus ook uitvoerbaar als je niet zo vaak bakt.

In deze blogpost staan verder ook alle recepten uitgeschreven: ik heb besloten om dit niet volledig in de video te laten staan, want dan zou de video enorm lang worden.

Veel kijkplezier!

 

Kun je de video niet zien? Klik dan hier.

Recepten kersthapjes

Kersthapje #1: Kerstcupcakes
Ingrediënten

 

Algemeen

 

Cupcakes

  • 100 g bloem
  • 20 g cacaopoeder
  • 140 g kristalsuiker
  • 1 1/2 tl bakpoeder
  • snufje zout
  • 40 g boter
  • 1,2 dl volle melk
  • 1 ei

 

Botercrème

  • 250 g poedersuiker
  • 80 g boter
  • 1/4 dl volle melk
  • 80 g Nutella

 

Verwarm de oven op 170 graden. Doe de bloem met de cacao, suiker, bakpoeder, zout en de boter en mix dit. Voeg geleidelijk de melk aan het mengsel toe en mix goed door. Klop het ei erdoor. Schep het beslag in de papieren vormpjes en bak ze 20 minuten in de voorverwarmde oven.

Doe de poedersuiker en de boter in een kom en mix dit tot het goed is vermengd. Voeg geleidelijk de melk toe en blijf kloppen totdat je een luchtig mengsel hebt. Roer de Nutella door het glazuur. Vul een spuitzak met de botercrème en spuit toeven op de cakejes. Doe dit pas alle cakejes zijn afgekoeld! Steek als laatste een van de prikkers in de cakejes.

kersthapjes3

Kersthapje #2: Kerstmannetjes
Ingrediënten
  • bak met aardbeien
  • 100 ml slagroom
  • 100 g mascarpone
  • kleine stukjes chocolade

 

Mix als eerste de slagroom met de mascarpone. Je kunt eventueel vanillesuiker toevoegen voor de smaak. Snijd het kroontje uit de aardbei. Snijd vervolgens de bovenkant van de aardbei eraf. Vul een spuitzak met het slagroommengsel en spuit op de aardbei het hoofdje en de baard van de kerstman. Doe de bovenkant van de aardbei er weer op (als hoedje). Steek stukjes chocolade in het gezichtje als ogen.

Kersthapje #3: Kerstkransjes
Ingrediënten
  • 100 g chocolade
  • 30 g boter
  • evt. versiering

 

Smelt de chocolade in de magnetron. Doe dit door de chocolade steeds 10 seconden in de magnetron te doen en daarna even te roeren. Voeg als alles gesmolten is de boter toe en roer dit todat de boter is opgenomen. Vul de spuitzak hiermee en spuit kransjes van de chocolade. Strooi als de chocola nog niet gestold is eventueel nog versiering over je kransjes.

Kersthapje #4: Rendierkoekjes
Ingrediënten
  • 75 g witte basterdsuiker
  • 25 g vanillesuiker
  • 100 g boter
  • 1/2 ei
  • 200 g bloem
  • Royal Icing in de kleuren geel/bruin, rood, wit en zwart

 

Mix de basterdsuiker met de vanillesuiker en boter. Voeg vervolgens het ei toe en mix totdat alles is opgenomen. Voeg als laatste de bloem toe en meng dit weer. Pak het deeg in en leg het een uurtje in de koelkast. Rol daarna het deeg uit en steek er vormpjes uit. Bak de koekjes 10 minuten op 180 graden.

Maak de Royal Icing zelf of met een mix. Zorg dat je 20-seconden Royal Icing hebt: als je door de icing geroerd hebt, moet hier na 20 seconden niks meer van te zien zijn. Kleur de icing en vul verschillende spuitzakken met verschillende kleuren. Begin dan met versieren van de koekjes. Maak eerst het hoofdje met de geel/bruine kleur en voeg dan het neusje en de ogen toe.

 

kersthapjes2

Lifestyle

Helemaal klaar met #spon

Ik denk dat er in de blogwereld, naast de vraag ‘of beautybloggen dood is’, het meeste wordt gediscussieerd over advertorials op blogs. Dat is ook niet zo gek. Eerst volgde je iemand die vanuit een slaapkamer blogs schreef. Je vertrouwde die informatie veel meer dan reclames: dit kwam tenminste van iemand die er helemaal eerlijk over was en geen andere belangen had. De afgelopen tijd is dat alleen enorm veranderd.

Blogs werden groot, bedrijven begrepen hoe belangrijk blogs zijn en hoe makkelijk bepaalde doelgroepen via blogs beïnvloed kunnen worden. En voilà, sommige blogs zijn van een kleine eerlijke blog veranderd naar een enorm platform met veel reclame en advertorials.

Allemaal #spon

Inmiddels is het zo ver doorgeslagen, dat bloggers soms zelfs aangeven dat ze een product écht zelf gekocht hebben. Anders denken de lezers al snel dat het allemaal #spon is en dat een blogger niet eerlijk is. Bloggers worden sowieso minder vertrouwd dan eerst: als bloggers ergens positief over zijn, komt gelijk de vraag of dat wel echt zo is, of dat de blogger hier gewoon een mooi bedrag voor heeft gekregen.

Natuurlijk heb je ook bloggers die eerlijk zijn, die veel werk in advertorials stoppen en ook echt leuke content maken van advertorials. Helaas heb je ook bloggers die voor mijn gevoel alle aanbiedingen aannemen, zo veel mogelijk geld of gratis spullen binnenharken en tegelijkertijd hun lezers vergeten. Bloggers nemen advertorials aan die totaal niet bij hun blog passen, omdat ze wel ergens geld moeten verdienen. Daarnaast heb je natuurlijk ook nog de bloggers die niet duidelijk weergeven dat ze betaald zijn voor een blogpost (terwijl dit wel verplicht is) en zo hun eigen lezers voor de gek houden.

Inmiddels krijgen zelfs die leuke eerlijke bloggers commentaar op hun advertorials. Het lijkt wel alsof de woorden ‘spon’ en ‘advertorial’ besmet zijn en er direct een lading kritiek komt bij het gebruik ervan.

bloggen3

Verlangen naar het begin van bloggen

Soms verlang ik terug naar het begin van bloggen. Bloggers begonnen niet om snel rijk te worden, maar omdat ze graag hun verhaal wilden delen. Blogs hadden geen advertorials en gesponsorde content. Eigenlijk zou ik zelf ook het liefste ook geen enkele advertorial meer op mijn blog zetten. Het probleem? Mijn blog kost geld. Dus, dan zou ik een andere manier moeten verzinnen om alsnog geld te verdienen met bloggen, zonder advertorials aan te nemen.

Als er iets belangrijk is aan je blog, zijn het wel je lezers. Je lezers zorgen ervoor dat je überhaupt interessant wordt voor bedrijven. Ik bedacht me: eigenlijk zou elke blog een soort donatieknop moeten hebben. Lezers die de blog waarderen, kunnen zo een bedrag doneren. De blogger verdient zo geld en hoeft niet advertorials aan te nemen (die totaal niet bij de blog passen). Op deze manier wordt ook de lezer weer het belangrijkste voor de blogger: hoe beter de content en hoe blijer de lezers, hoe meer je zult verdienen.

Dé oplossing?

Via Iris kreeg ik de tip voor de website Patreon. Patreon is een website waarbij je creators met een bedrag per maand kunt steunen. Creators krijgen op deze manier een stabiel inkomen, waardoor ze in staat zijn om meer te creëren.

Ik denk dat een website zoals Patreon echt een oplossing zou kunnen zijn voor veel bloggers. Neem bijvoorbeeld de blog van Iris zelf: Iris blogt onder andere over duurzaamheid. Dit zorgt ervoor dat ze niet met alle bedrijven kan samenwerken. Een advertorial van een fastfoodketen op een groene lifestyleblog, staat natuurlijk erg raar. Dat ze niet met alle bedrijven kan samenwerken, betekent ook dat ze heel wat geld misloopt. Tegelijkertijd heeft ze heel wat lezers die denk ik best een (paar) euro per maand willen betalen om ervoor te zorgen dat Iris kan blijven bloggen. Ik weet in ieder geval dat ik dat direct zou doen.

Intussen heb ik zelf al een pagina op Patreon aangemaakt. Ik raad elke blogger aan om hetzelfde te doen en om in ieder geval je lezers de mogelijkheid te geven om je te steunen. Vanaf nu zal ik dus ook verder geen advertorials meer posten.

Ik hoop in ieder geval dat er meer bloggers zijn die uiteindelijk een pagina op Patreon aanmaken, of het op een andere manier mogelijk maken om te doneren. Op dit moment is illustrator Marloes de Vries de enige die ik ondersteun via Patreon en ik hoop er nog wat leuke blogs aan toe te kunnen voegen.

 

becomeapatronbanner

Wil jij ook een account op Patreon? Hier heb ik een invite link voor je!

Lifestyle Persoonlijk

Mijn bucketlist

Hoewel ik nooit een fysieke bucketlist heb gehad, denk ik wel vaak na over dingen die ik nog wil doen in mijn leven. Vaak zijn dat niet echt dingen die ik voordat ik dood ga wil doen, maar meer doelen op korte termijn. Het zorgt ervoor dat ik dagelijks met wat doelen bezig ben en niet vergeet wat ik écht wil.

Afijn, Sabine heeft op haar blog haar bucketlist staan. Dat vond ik zo leuk, dat ik heb besloten mijn bucketlist ook op te schrijven en te publiceren.

Het is een combinatie van dingen die ik in de nabije toekomst wil (zoals in het Zweeds een gesprek kunnen voeren) en dingen die ik nog liever iets voor me uit schuif (trouwen en kinderen krijgen, bijvoorbeeld). Ik ben van plan om deze lijst actief bij te houden. Als ik iets volbracht heb, zal ik een aparte blogpost schrijven en in deze lijst daarnaar linken. Wellicht bedenk ik nog nieuwe dingen en dan zal ik die erbij zetten.

 

Persoonlijk

 

Reizen

  • Het noorderlicht zien
  • Op vakantie gaan naar IJsland
  • Op vakantie gaan naar Amerika
  • Op vakantie gaan naar Kroatië
  • Op vakantie gaan naar Australië
  • Stockholm en Uppsala bezoeken
  • Over de Chinese muur lopen
  • Roadtrip langs Route 66

 

Creatief

  • Eén dag per week vrijmaken om te fotograferen
  • Een boek schrijven
  • Eén vlog per week maken
  • Een drone besturen

 

bucketlist2

Wat staat er op jouw bucketlist?
Lifestyle Persoonlijk

Waarom het leuk is om (nu nog) een vreemde taal te leren

Ik denk dat de meeste mensen na de middelbare school wel klaar zijn met het leren van een nieuwe taal. Je kunt prima Engels en waarschijnlijk ook nog een woordje Frans of Duits en that’s it.

Van mezelf had ik dit ook verwacht. Ik vind talen (en taalkunde) fantastisch, maar een nieuwe vreemde taal leren ligt mijlenver uit mijn comfort zone. Ik heb altijd een hekel gehad aan mondelingen, hardop spreken in de klas vond ik vreselijk en in een vreemde taal durfde ik helemaal niks te zeggen. Ik kan best prima Frans, maar in Frankrijk peins ik er niet over om Frans te spreken, veel te bang dat ik mijn gespreksparter niet versta of een foutje maak met mijn grammatica.

Als je dit leest, vraag je je misschien af waarom ik in hemelsnaam ervoor gekozen heb om nu Zweeds te gaan leren.

Het antwoord is simpel: ik wilde het zo graag, dat ik wilde dat bovenstaande me niet meer in de weg zou zitten.

Daarnaast is het leren van een vreemde taal na de middelbare school veel leuker dan een taal leren op de middelbare school. Echt. Hier lees je waarom:

1. Iedereen in de klas wil het

Niks zo vervelend aan leerlingen op de middelbare school die verplicht een tweede taal moeten doen, terwijl ze dat niet willen. Je herkent vast wel de leerlingen die dan maar Duits kiezen (want dat lijkt tenminste een beetje op het Nederlands) en vervolgens de hele les vervelend zitten te doen. Op de universiteit is het een keuze om een nieuwe taal te leren, dus je zit sowieso met allemaal mensen die het graag willen. Ik kwam in een hele gezellige klas terecht met allemaal mensen die verliefd zijn op Zweden, net zoals ik. In zo’n leuke klas is het gelijk ook een stuk meer vertrouwd en durf je meer.

2. Je wil fouten maken, zodat je het daarna goed doet

Op de middelbare school durfde ik nooit iets te zeggen in een vreemde taal, omdat ik bang was dat ik fouten zou maken. Die redenering slaat natuurlijk niet echt ergens op en gelukkig heb ik daar ook niet zo’n last meer van. Ik wil juist dat mijn docent mij Zweeds hoort praten, zodat ze me kan verbeteren en ervoor kan zorgen dat straks niet iedereen in Zweden mij raar aankijkt als ik praat. Dat zorgt overigens ook weer voor wat zelfvertrouwen in het Zweeds: mijn docent is Zweeds, dus als zij het goed vindt, zal het ook wel zo zijn.

3. Je bent er veel meer mee bezig

Op de middelbare school heb je maar een aantal uur per week de vreemde taal die je aan het leren bent. Ik heb zelf ook nog een tijdje zowel Duits als Frans gevolgd, dus dan wordt het helemaal leuk. Als je echt een vreemde taal goed wil leren, is het handig om er ook heel veel uur per week mee bezig te zijn. Zo kom je er echt in en merk je dat je snel steeds beter gaat. Ter illustratie: ik ben nu ongeveer 20 uur per week bezig met Zweeds. Dat is wel even iets anders dan die paar uur op de middelbare school.

4. Je kiest zelf de taal

Een beetje voor de hand liggend, maar natuurlijk is je motivatie ook veel beter als je zelf kiest welke taal je gaat leren. Ik zou bijvoorbeeld nooit vrolijk 20 uur per week Duits leren, maar dat doe ik wel bij het Zweeds. Ik vind het (over het algemeen) ook gewoon heel leuk om veel met het Zweeds bezig te zijn.

Na het schrijven van deze blogpost, vraag ik me af: hoe veel talen spreek jij eigenlijk? En heb jij na de middelbare school nog een nieuwe vreemde taal geleerd?

Boeken Boekrecensies Book blog

The 4-Hour Work Week • boekrecensie

Vier uur per week werken, twee keer in de week je mail checken, geregeld naar het buitenland en tegelijkertijd enorm veel geld verdienen. Dat klinkt waarschijnlijk hartstikke leuk, maar tegelijkertijd onhaalbaar. Volgens Timothy Ferriss, de auteur van The 4-Hour Work Week, is niets minder waar.

The 4-Hour Work Week

Timothy Ferriss is ondernemer en in de tijd dat hij net met zijn eerste bedrijf (BrainQUICKEN) begon, werkte hij veertien uur per dag. In die tijd heeft hij verschillende ideeën en trucjes ontdekt om zijn werkweek terug te dringen naar 4 uur en tegelijkertijd nog meer te verdienen ook.

In The 4-Hour Work Week vertelt Ferriss je hoe jij dit ook kunt doen. Dit gaat aan de hand van vier stappen: Definition, Elimination, Automation en Liberation. Het gaat in eerste instantie om om inzicht krijgen in wat je wil in je leven en hoe veel geld je daarvoor nodig hebt (Definition). Daarna is het bij Elimination tijd om te kijken hoe jij je tijd besteedt: werk je wel echt, of ben je alleen maar bezig met uitstellen? Door op een andere manier te werken en gericht te zijn op productiviteit, houd je heel wat uren over.

Automatiseren & uitbesteden

Bij Automation begint het pas: door werk te automatiseren en uit te besteden, houd je zelf veel tijd over. Het is belangrijk om een bedrijf te hebben (of beginnen) waar je zelf weinig tijd aan kwijt bent (en waarbij je veel kunt uitbesteden). Als laatste gelooft Timothy Ferriss niet in een pensioen, maar wel in meerdere mini-pensioenen (Liberation). Eens in de zoveel tijd vertrekt Ferriss naar het buitenland, om daar bijvoorbeeld een nieuwe taal te leren.

Zelf las ik dit boek omdat ik heel goed wist wat ik niet wil met mijn leven, maar niet zo goed wist hoe ik het dan wel moest aanpakken. Zelf lijkt het me echt verschrikkelijk om de rest van mijn leven van 9 tot 5 op kantoor te zitten. Als ik dat om me heen vertel, lijken veel mensen verbaasd: je moet toch geld verdienen en later een pensioen hebben? Voor wat inspiratie over hoe ik wel mijn leven kon gaan indelen, las ik dus het boek van Timothy Ferriss.

Een nieuwe manier van denken

Met die inspiratie is het wel gelukt: in plaats van dat ik een beetje vrees voor later, heb ik er nu alleen maar zin in. Naast adviezen, succesverhalen van Timothy en anderen is er in het boek ook veel praktische kennis te vinden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan hoe je een webshop opent, hoe je je werk kunt uitbesteden en hoe je het best kunt adverteren via Google. Overal staan links bij, zodat je direct naar de goede site kunt om te beginnen. Dit vind ik alleen maar prettig, want zaken waar ik nog nooit over na had gedacht (bijvoorbeeld het uitbesteden van werk), zijn hierdoor een stuk meer bereikbaar.

Het fijnste aan het boek vond ik de hele nieuwe manier van denken. Ik werd erin bevestigd dat het helemaal niet raar is om niet van 9 tot 5 te werken en dat het ook goed mogelijk is om dit op een andere manier te doen.

4hww2

Genoeg verhalen, adviezen & tips

Het enige nadeel, vind ik dat het soms voor mij niet erg realistisch aanvoelt. Er staan veel getallen in (verdien $40.000 in één maand!) en er wordt bijvoorbeeld uitgelegd dat je eigenlijk helemaal niet zo veel hoeft te verdienen om een Aston Martin te rijden. Ik heb daar (als ‘arme’ student) natuurlijk niet zo veel aan.

Echt Amerikaans en overdreven is het soms dus wel, maar als je daar omheen leest zijn er nog genoeg mooie verhalen, adviezen en tips om mee te nemen voor jezelf.

Aankopen Lifestyle

Zo maakt het niet uit als je vaak je mobiel laat vallen • LifeProof hoesje

Ik laat mijn mobiel héél vaak vallen. Meestal gaat dat wel goed: een paar krasjes zitten er altijd wel op, maar gelukkig is mijn mobiel niet heel vaak echt stuk. Een tijdje geleden ging er voor het eerst iets echt kapot in mijn mobiel: mijn LCD scherm begaf het en het kostte zo’n 100 euro om dat te repareren. Niet zo leuk, dus zocht ik een manier om dit de volgende keer te voorkomen.

Ik was al een tijdje aan het zoeken naar goede hoesjes om mijn mobiel mee te beschermen. Veel hoesjes beschermen mijn mobiel niet goed genoeg. Ik had een hoesje waarbij vooral de achterkant er leuk uitzag, maar veel bescherming gaf het niet. Toen mijn mobiel op de grond viel, schoot mijn hoesje los en had ik er helemaal niks aan. Dit keer ging ik dus op zoek naar een hoesje dat echt veel bescherming geeft, in plaats van alleen een mooi hoesje.

Op Facebook zag ik een aantal filmpjes voorbij komen waarbij mensen hun mobiel van twee meter op de grond laten vallen. Daarnaast valt hun mobiel in het water, in stof en sneeuw en alles doet het nog prima. Daar werd een LifeProof hoesje gebruikt en deze video’s vond ik zo overtuigend, dat ik ook gelijk zo’n hoesje kocht. Ik bedoel, als zij kunnen surfen, snowboarden en skateboarden terwijl ze hun mobiel uit hun zak laten vallen, moet het hoesje mijn onhandigheid ook wel aankunnen.

mobielhoesje2

Het hoesje is een heel ander hoesje dan ik tot nu toe gewend was. Het is niet een hoesje wat slechts aan de achterkant vastzit: je hele mobiel zit erin gepakt. Dit kun je ook wel op de foto hierboven zien: het hoesje is ook nog een stuk groter dan mijn mobiel. Alles is afgesloten voor water en stof, dus elk deel van je mobiel is bedekt. De poorten voor je oplader en oortjes of koptelefoon zitten ook helemaal afgesloten, dit moet je dus openen voor elk gebruik. Het hoesje kan hierdoor dus tegen water, stof, sneeuw en vallen.

Er zijn twee versies: één met een beschermlaag over het scherm en één zonder. Bij de versie zonder beschermlaag over het scherm, is het nog steeds waterdicht, omdat alle groeven wel goed bedekt zijn. Ik koos zelf voor de versie met beschermlaag, omdat ik bang was dat mijn scherm anders alsnog onder de krassen zou zitten.

Deze beschermlaag heeft zowel voor- als nadelen. Het laagje zit niet op je mobiel vastgeplakt (wat wel het geval is bij normale screenprotectors), waardoor er soms wat lucht tussen zit. Daarnaast ging het typen bij mij in het begin wat stroever: blind typen zat er in ieder geval niet meer in. Ik had dit er zelf wel voor over, omdat ik weet dat mijn mobiel anders alsnog lelijk zou worden en dat zou ik een beetje jammer vinden.

mobielhoesje3

Inmiddels heb ik met mijn mobiel door de regen gelopen, mijn mobiel in het zand laten vallen (per ongeluk – niet per se voor deze blogpost) en daarnaast laat ik mijn mobiel een paar keer per dag vallen. Tot nu toe gaat het allemaal goed en is mijn mobiel nog helemaal heel.

Wel merk ik dat er ook wat nadelen aan zitten: mijn mobiel is veel groter, ik kan niet alle koptelefoons meer gebruiken (niet alles past door mijn hoesje heen) en typen gaat slomer en lastiger door de beschermfolie. Desalniettemin vind ik dat alles waard, omdat ik weet dat ik anders veel geld kwijt ben aan reparaties of nieuwe toestellen. Ik vind dit dus een aanrader voor iedereen die net zoals ik erg onhandig is, zijn mobiel vaak laat vallen waardoor het snel kapot gaat. Als dat echter niet het geval is, zul je alleen maar last hebben van het hoesje.

Aankopen Creatief Lifestyle

Beginnen met waterverf • producten & mijn eerste tekeningen

Waterverf vind ik echt fantastisch, maar het kan best een grote stap zijn om ermee te beginnen. Voor het eerst beginnen met waterverf is namelijk best kostbaar. Je hebt speciaal papier, speciale penselen en natuurlijk waterverf zelf nodig.

Dat vind ik best lastig, want ik wil er niet gelijk een vermogen aan uitgeven. Wie weet blijk ik er helemaal niet goed in te zijn, vind ik het minder leuk dan normale verf of vergeet ik het na een paar weken en ligt het te onder een laagje stof in m’n kamer. Daar ga ik natuurlijk niet vanuit, maar je weet het nooit.

Ik probeerde daarom voor niet enorm veel geld alsnog de basis voor waterverf te kopen. Je hebt enorme kits met veel kleuren waterverf, soms wel voor honderd euro. Dat ziet er absoluut fantastisch uit en ik zou dat op een dag heel graag willen hebben, maar voor nu is dat niet zo realistisch.

waterverf2

Voor de verf kocht ik in plaats daarvan een setje dat eigenlijk bedoeld is om mee te reizen. De belangrijkste kleuren zitten erin en door kleuren te mengen, kom je eigenlijk heel ver.

Ik kocht drie maten penselen, want enige afwisseling vond ik wel handig. Ik kan met deze penselen tot nu toe goed uit de voeten. Wat ik wel al mis is een wat groter penseel om bijvoorbeeld de achtergrond mooi mee in te kleuren. Op dit moment gaat het wel, maar het duurt met deze kleinere penselen toch iets langer.

waterverf3

Speciaal papier voor waterverf is erg belangrijk: normaal papier kan die hoeveelheid water niet aan en zal direct krom trekken. Ik heb twee soorten tekenblokken, dat was eigenlijk niet echt de bedoeling. Ik bestelde eerst het notitieboekje van Moleskine, alleen die bestelling werd drie weken uitgesteld. Dat duurde me te lang, dus wilde ik mijn bestelling annuleren. Daarna heb ik bij Pipoos een groot blok van Canson gekocht, wat erg goed werkt. Vier weken later viel alleen toch m’n notitieboekje van Moleskine op de mat. Oeps, vergeten te annuleren.

Mijn producten voor waterverf

 

De afgelopen tijd heb ik dus vooral veel geoefend met waterverf. Het is erg wennen, maar ik merk wel gelijk dat ik het leuk vind. Wat ik vooral wennen vind, is dat foutjes niet makkelijk weg te poetsen zijn. Ik heb al héél veel tekeningen verpest, doordat ik per ongeluk een enorme vlek veroorzaakte. Soms vind ik het ook moeilijk om in te schatten hoe veel water ik moet gebruiken. Soms maak ik een kleur nog per ongeluk veel te fel, omdat ik te weinig water gebruik. Aan de andere kant gebruik ik soms zo veel water, dat de kleur bijna niet te zien is. Je merkt het wel, het is nog even wennen!

Mijn eerste tekeningen (zonder vlekken)

waterverf5 waterverf6

Met deze producten kan ik in ieder geval even vooruit! Nu is het tijd om héél veel te oefenen en hopelijk kan ik over een tijdje nog veel meer tekeningen laten zien. Wil je al wat inspiratie voor waterverf tekeningen? Lees dan vooral deze blogpost even!

Lifestyle Persoonlijk

Wat ik de afgelopen weken heb uitgevoerd

Eigenlijk denk ik dat ik nooit zo weinig op internet heb gezeten als de afgelopen drie weken. Niet omdat ik er geen zin in had (integendeel), maar gewoon omdat ik er voor het eerst écht geen tijd voor had.

De afgelopen weken heb ik namelijk geprobeerd om mijn fulltime studie Nederlands (40 uur per week) te combineren met een extra vak (20 uur per week) en mijn werk (8-16 uur per week).

Zo veel tegelijk: dat lukt toch nooit?! Nee, dat klopt. Of nouja, het ging, maar ik werd er absoluut niet gelukkig van.

Inmiddels ben ik dan ook met één vak gestopt en ben ik ook van plan om het bloggen weer op te pakken. Maar voordat er opeens weer allemaal nieuwe blogposts online komen, vertel ik eerst waar ik allemaal mee bezig ben (geweest).

Zweeds leren

Op dit moment ben ik begonnen met het leren van Zweeds! Zweeds leren is iets dat ik al heel lang wilde, volgens mij sinds ik het boek Magnus van Arjen Lubach las (dat speelt zich af in Zweden). Dat boek las ik in 2011, dus dat is alweer een tijdje geleden.

Ik ben verliefd op Zweden en op de Zweedse taal. Het is dan ook mijn droom om later heel vaak naar Zweden te gaan en daar met iedereen Zweeds te kunnen praten. Het liefst zou ik ooit verhuizen naar Zweden of daar een vakantiehuis hebben, maar dan moet ik eerst Maikel nog overtuigen.

Ik wilde dus al langer Zweeds leren, maar ik stelde het steeds uit. Totdat ik terug kwam van vakantie (waarbij ik ook in Zweden was geweest) en zag dat mijn rooster niet meer klopte. Ik had me ingeschreven voor een aantal vakken, maar de roosters waren veranderd waardoor het allemaal niet meer ging lukken. Dat was uiteindelijk niet zo’n ramp: ik schreef me uit voor die vakken, en schreef me in voor Taalvaardigheid Zweeds.

zweedsleren

Tot nu toe vind ik het fantastisch. Ik vind het geweldig dat ik merk dat ik al steeds beter Zweeds kan lezen. Ik lees bijvoorbeeld altijd de blogs van Kenza en Linda Hallberg en ik merk nu dat ik ook vaak het Zweeds al een stuk beter begrijp. Hoe leuk is dat!

Honderden woordjes stampen

Ondanks dat een nieuwe taal leren ontzettend leuk is, is het ook best zwaar. Het kost veel meer tijd dan een normaal vak. Bij een normaal vak hoef ik niet echt meer te stampen: ik moet de theorieën begrijpen en dan is het goed. Zweeds leren is ouderwets stampen. Ik probeer honderden woordjes in mijn hoofd te krijgen, ben vaak hardop Zweeds aan het praten om de uitspraak te oefenen en herhaal dat bijna elke dag. Dat is wel even iets anders dan ik gewend was.

Uiteindelijk vind ik het allemaal zo leuk dat ik overweeg om volgend jaar Zweeds te studeren (officieel: Scandinavische talen en culturen met de richting Zweeds), maar daarover vast later meer.

Wat ik nu voor werk heb

Daarnaast heb ik sinds juli een baan! Volgens mij heb ik dat wel gezegd, maar heb ik nooit precies gezegd wat ik dan doe. Ik werk bij de digitale redactie van Het Parool en ik zet de stukken van de krant op de site. Artikelen op een website zien er heel anders uit dan in een papieren krant, dus voordat het online kan moet ik nog wat dingen veranderen. Zo verzin ik een kop die geschikt is voor online, zoek ik goed beeldmateriaal en zorg ik ervoor dat alles er netjes uitziet op de site.

Inmiddels doe ik dit nu 3 maanden en ik vind het hartstikke leuk. Het Parool heb ik altijd een goede en leuke krant gevonden, dus ik vind het helemaal geweldig dat ik nu zelf daar op de redactie zit. Daarnaast leer ik er veel van: het is leerzaam hoe het (online) allemaal werkt bij zo’n grote krant.

Voor de komende tijd

Voor de komende tijd heb ik ook alweer allemaal (leuke) plannen.

Sowieso wil ik weer meer gaan bloggen. Ik hoop dat ik snel terug kan naar mijn oude ritme: 3 blogposts per week (op maandag, woensdag en vrijdag). Daarnaast wil ik ook vaker over beauty bloggen. Ik lees veel goede Engelstalige beautyblogs en wil zelf ook meer over beauty schrijven, maar dan in het Nederlands. Ik ben van plan om kritische recensies te gaan schrijven over producten en daarnaast zul je wellicht wat vaker dit soort blogs online zien komen.

maartjeleahportret

Blogposts over m’n make-up zul je dus vaker voorbij zien komen

Daarnaast wil ik mijn shop groter maken, zodat je niet alleen stekjes voor een pannenkoekplant kan kopen, maar nog veel meer! Ik ben al met allemaal dingen bezig, wat hopelijk erg leuk gaat worden.

Als laatste: ik wil weer veel creatief bezig zijn! Ik ben al bezig geweest met waterverf, dat vind ik hartstikke leuk. Daarnaast ben ik gister naar Unseen Photo Fair geweest en daar kreeg ik ook gelijk weer inspiratie van. Een paar jaar geleden was ik veel bezig met fotografie, maar nu fotografeer ik eigenlijk alleen op mijn vakantie en voor mijn blog. Een goed voornemen voor de komende tijd is dus ook om er op uit te trekken, alleen om mooie foto’s te schieten.

Unseen Photo Fair

Unseen Photo Fair

De komende tijd ga ik dus proberen om alles weer een beetje op te pakken: hopelijk verschijnen er snel volgens schema weer blogposts online! Voor als dat niet lukt: je kunt me in ieder geval op Twitter en Instagram volgen om een beetje op de hoogte te blijven.

Lifestyle

Voor als je ook zo’n plantje wil • pannenkoekplant stekjes

pannenkoekplant stekjes

Het lijkt wel alsof iedereen pannenkoekplant stekjes wil. Een tijdje geleden alweer schreef ik dat ik een pannenkoekplant heb en dat ik zelfs al een paar stekjes heb.

Dat heb ik geweten ook.

De chaos die ik beschreef op Instagram als iemand stekjes aanbiedt, was ook opeens bij mij. Om die chaos te verminderen en om een logisch systeem te maken zodat ik niks vergeet, heb ik nu een webshop op mijn site gebouwd. Dit betekent overigens niet dat ik tien euro voor een stekje ga vragen: je betaalt alleen voor de verpakking en de verzending. Je wil natuurlijk wel dat zo’n stekje levend bij je aan komt.

Afijn: als je dus zo’n stekje wil, kun je vanaf nu mijn webshop in de gaten houden. In de webshop kun je gewoon betalen met iDEAL, PayPal of directe overboeking en dan heb je het stekje zo snel mogelijk in huis.

Nu hoop ik op iets meer rust in m’n Instagram inbox.


[qbutton size=”” style=”” text=”Bekijk hier de stekjes in m’n webshop” icon_pack=”” fa_icon=”” fe_icon=”” icon_color=”” link=”https://www.maartjeleah.com/shop/stekje-pannenkoekplant-pilea/” target=”_self” color=”” hover_color=”” border_color=”” hover_border_color=”” background_color=”” hover_background_color=”” font_style=”” font_weight=”” text_align=”center” margin=””]

Lifestyle Wonen

Ik heb nu ook een pannenkoekplant (pilea)

Eerst zag ik deze plant nooit, maar opeens lijkt het wel alsof iedereen een pannenkoekplant (oftewel pilea peperomioides) heeft. Je begrijpt het: ik wilde natuurlijk ook meedoen en kocht zo’n plant.

Eigenlijk is deze plant opeens populair geworden. Vooral door foto’s op Pinterest, Instagram en Facebook wil iedereen zo’n plant. In het begin waren ze helemaal niet goed te krijgen. Hierdoor ontstond op Instagram een ware ruilhandel in stekjes. Op Marktplaats stonden (en staan) voor tussen de 5 en 10 euro ook allerlei stekjes te koop.

Eerst wilde ik ook zo’n stekje, maar die handel via Instagram vind ik zó chaotisch. Iemand plaatst een foto van zo’n plant met de vraag “wie wil er een stekje?” en je hebt vervolgens meer dan 50 reacties. Ik gok erop dat die mensen niet meer dan 50 stekjes hebben, dus ik vond het een beetje lastig.

Ik besloot het dus iets anders te doen. Ik kocht mijn plant gewoon bij de Intratuin. Iets minder leuk dan zo’n stekje opgestuurd krijgen, maar goed. Intratuin had de trend ook door en verkoopt nu als een van de enige deze plant. Dat wisten ze overigens zelf ook nog niet. In de winkel vroeg ik naar deze plant en liet ik zelfs een foto zien. De verkoper keek moeilijk naar de foto en mompelde: “Nee, nog nooit gezien, nee die ken ik niet”. Verderop in de winkel had ik het echter toch gevonden: een bord waarop de pannenkoekplant wordt aangeduid als dé nieuwe trend, met daaronder heel veel plantjes.

plant2

Deze plant wordt gezien als een erg makkelijke plant, wat ook voor een groot deel de reden is waarom deze plant iets voor mij is. Ik laat namelijk echt elke plant tot nu toe dood gaan. Zelfs mijn cactussen hebben het niet overleefd, omdat ik ze te weinig water had gegeven. Ja, echt.

Gelukkig heb ik me nu een beetje ingelezen met deze plant: hij hoeft één keer per week water. Dat moet te lukken zijn, toch? Daarnaast lees ik hier en daar iets over plantenvoeding, maar dat heb ik nog niet gekocht. Dat blijkt ook niet de allergrootste ramp te zijn: mijn plant doet het prima! Ik heb zelfs al meerdere stekjes. Inmiddels heb ik één stekje in een apart potje gezet, dus ik hoop erg dat die het overleeft.

Dus, wil iemand nog een stekje?

Lifestyle Persoonlijk

Een poging tot kalligrafie • Wereld Alfabetiseringsdag

Eigenlijk ben ik elk moment van elke dag bezig met tekst. Ik studeer Nederlandse taalkunde, waarbij je uiteraard veel met taal en tekst bezig bent. Op dagen dat ik niet studeer, werk ik. Mijn werk bestaat ook uit het lezen van héél veel tekst. Als ik thuis kom, kruip ik achter mijn computer en probeer ik wat te bloggen. Als ik dan écht niks te doen heb, pak ik een boek en lees ik wat.

Het is dus wel duidelijk dat mijn leven bestaat uit heel veel tekst en taal. Eigenlijk bedenk ik me dat nooit: het gaat vanzelf. Ik hoef niet meer apart een letter te lezen: ik zie in één ogenblik het woord of de zin. Als ik schrijf, hoef ik niet meer na te denken over hoe een letter eruit ziet. Het gaat allemaal automatisch.

Dit gaat niet bij iedereen zo: in de wereld is 1 op de 5 mensen analfabeet. Dit betekent dat zij niet kunnen lezen of schrijven. Om hier aandacht aan te geven, kregen heel wat bloggers (waaronder ik dus) een kalligrafieset opgestuurd voor Wereld Alfabetiseringsdag. Het idee hierachter is dat kalligrafie veel moeilijker is om te schrijven en te lezen, waardoor dit lezen en schrijven veel minder een automatisme is.

Ik probeerde mooie kalligrafie te maken en opeens was ik ook heel anders met woorden en taal bezig. Een letter is niet zomaar een letter, maar opeens zijn het heel veel moeilijke streepjes die ik met een pen niet precies op papier krijg zoals ik wil. Het kost veel tijd, veel moeite en vooral héél veel focus.

Moet je voorstellen als elke letter zo voelt en je moet bijvoorbeeld formulieren invullen, opzoeken hoe laat de trein gaat of even checken wat er in de bijsluiter van medicijnen staat. Zo veel vanzelfsprekende dingen, worden dan opeens heel lastig.

Mijn kalligrafie

1 2 3 4 5 6 7